You are here:  / Nauka / Struktura szkla
rp_nauka.jpg

Struktura szkla

post by related

related post

rp_nauka.jpgSzkło jest krzemianem kilku metali: głównie wapnia, sodu, potasu, magnezu i glinu. Znajdują się tam jeszcze w mniejszych ilościach bar, ołów, cynk, mangan, żelazo i bor. Lit i beryl są już rzadszymi składnikami szkła. Z anionów (jony ujemne) w mniejszych ilościach mogą znajdować się siarczany. Z dobrego, odpornego chemicznie i termicznie szkła laboratoryjnego przechodzić mogą do roztworu następujące składniki: krzemiany, borany, z kationów (jony dodatnie) zaś glin, wapń, bar, sód i potas (np. w postaci wodorotlenków), cynk. Jak powiedzieliśmy, są to jednak ilości bardzo małe i gdy nie pracujemy z substancjami zbyt agresywnymi, jeśli chodzi o działanie na szkło, to możemy osiągnąć oczyszczenie do „czterech dziewiątek”. Jako ciekawostkę podamy fakt, że szkło działa czasem szkodliwie samą swoją powierzchnią (ostrą po zarysowaniu). Niewidoczne rysy mogą np. spowodować uszkodzenie czerwonych ciałek krwi, wskutek czego krew nalana do probówki — jak mówimy — hemolizuje: krwinki rozpadają się z wydzieleniem czerwonego barwnika — hemoglobiny. Pokrycie szkła warstewką parafiny pozwala uniknąć tego nieprzyjemnego efektu.

Podobne wpisy o edukacji:

Struktura szkla
0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)